Lintopdrachten overslaan
Verdergaan naar hoofdinhoud

Waterkringloop

​De motor van deze kringloop is de zon. Door de zon verdampt het oppervlaktewater. Een deel valt onder de vorm van neerslag terug naar beneden en dringt in de ondergrond of wordt via rivieren naar zee gevoerd.

Grondwater kan eeuwen in de grond blijven en lange afstanden afleggen voor het weer aan de oppervlakte komt. Dan begint de cyclus opnieuw. Zo wordt het bestaand ecosysteem in stand gehouden. Het wonderlijke is dat geen enkele druppel van de hele hoeveelheid water verloren gaat.

Er wordt aangenomen dat de hele kringloop in een permanent dynamisch evenwicht blijft. Dit evenwicht van de waterkringloop binnen een afgebakend gebied (een rivierbekken, een waterloop, enz.) noemt men de waterbalans. Dit is het evenwicht tussen de wateraanvoer en de waterafvoer van het gebied. Deze kennis is van groot belang voor het waterbeheer.

Dit natuurlijk evenwicht kan verstoord worden door natuurfenomenen (droogteperiodes, wateroverlast, ...), maar ook door de mens. Door de snelle afvoer van neerslagwater via de riolering en door de toegenomen verharding van de ondergrond van onze woonomgeving, krijgt het water onvoldoende tijd en gelegenheid om in de ondergrond te dringen. Dit heeft dalende grondwatertafels tot gevolg.

 

 

 

© Hidrodoe
Hidrodoe is een initiatief van Pidpa